بودجه ریزی نیروهای کل مسلح جمهوری اسلامی ایران یکی از موارد بسیار مهمی در راستای دستیابی به اهداف و مأموریت های دفاعی و امنیت ملی کشور محسوب می شود؛ لذا میزان بودجه و مقدار تخصیص و سرعت آن، اهمیت ویژه ای برای نیروهای مذکور دارد و این عوامل رابطه مستقیمی با تعامل نیروهای مسلح و نهادهای حاکمیتی نظیر دولت و مجلس دارد. بر این اساس ایجاد یک تعامل و انسجام بین نهادهای مختلف و نیروهای مسلح ازلحاظ تبیین اهداف و مأموریت ها و همچنین بودجه کافی و به موقع، نیازمند یک الگوی منظم علمی است که بتواند دستیابی به اهداف را تسریع کرده و از توقف و کندی مأموریت های مشخص شده نیز جلوگیری نماید. هدف مقاله حاضر ارائه الگوی مناسب بودجه ریزی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در تعامل با نهادهای حاکمیتی می باشد. مقاله حاضر به لحاظ هدف یک تحقیق کاربردی-توسعه ای و از حیث ماهیت جزو تحقیقات توصیفی همبستگی می باشد. جامعه آماری تحقیق، مدیران و اعضای باتجربه نهادهای حاکمیتی (شورای عالی امنیت ملی، ستاد کل نیروهای مسلح، قوه مقننه، قوه مجریه، مجمع تشخیص مصلحت نظام، شورای نگهبان) به تعداد 100 نفر است که نمونه گیری در این تحقیق بر اساس اشباع نظری و نمونه گیری هدفمند تعداد 97 نفر انتخاب شدند. همچنین ابزار گردآوری داده های موردنیاز از طریق اسناد موجود و همچنین پرسشنامه و مصاحبه جمع آوری و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان دهنده تعامل نامناسب دولت و ستاد کل نیروهای مسلح در زمینه تهیه، تنظیم و پیشنهاد و اجرای بودجه ریزی نیروهای مسلح می باشد؛ درحالی که همین ارتباط و تعامل بین مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام و ستاد کل نیروهای مسلح در وضعیت مناسبی قرار داشته و در حوزه تصویب، ابلاغ و نظارت بر بودجه ریزی نیروهای مسلح نیز همین ارتباط بهینه می باشد. همچنین ستاد کل نیروهای مسلح به عنوان حلقه واسط نقش مثبت و مؤثری را در پیشنهاد، تصویب، تخصیص و نظارت بر بودجه ریزی نیروهای مسلح در کشور ایفاء می کند.

رهنامه برای تمام نیروهای مسلح، میثاق مشترک، اهداف مشترک، برنامه های مشترک، ارزش های مشترک و معیارهای مشترکی را فراهم کرده و به این ترتیب کار آیی نیروها و اتحاد میان آنان را افزایش می دهد. آنچه این پژوهش از ابتدا به دنبال آن بود، تبیین اصول رهنامه راهبردی نظامی– امنیتی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به صورت علمی و روشمند بود. بدین منظور در ادبیات پژوهش با روش جمع آوری اطلاعات به روش های کتابخانه ای و میدانی به مفهوم شناسی، مبانی نظری و گردآوری محتوای عوامل مؤثر در تدوین رهنامه راهبردی نظامی – امنیتی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران پرداخته شد. سپس داده های جمع آوری شده حاصل از تکمیل پرسش نامه و توزیع بین صاحب نظران از طریق نرم افزارهای آماری مورد آزمون قرار گرفت و 13 اصل به عنوان اصول رهنامه راهبردی نظامی – امنیتی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران تعیین و تبیین گردید.

تبادل اطلاعات پزشکی از راه دور را تله مدیسین می گویند. این اطلاعات شامل نتایج آزمایشگاه، گزارشات مراکز درمانی راجع به بیمار، تصاویر زنده سمعی و بصری دو جانبه بصورتی که میان بیمار و تیم پزشکی در مراکز درمانی ارتباط مستقیم (صوت، تصویر متن) برقرار می گردد. تله مدیسین به منظور تبادل اطلاعات جهت تشخیص، درمان و آموزش از فن آوری و ارتباطات از راه دور و علم اطلاع رسانی بهره می گیرد در موارد اورژانسی دسترسی به این امکانات به معنای اختلاف میان مرگ و زندگی است و از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد.اهمیت خدمات سریع پزشکی در حوادث و جنگ در درجه اول فعالیت ها می باشد و استفاده از تله مدیسین (TM) در جهت تقویت مراقبت های پزشکی برای همه بخش های دفاعی می باشد و در میان تمامی سازمان ها، نیروهای نظامی پیش قراول در ساخت و توسعه و استفاده تله مدیسین بحساب می آید.

این مقاله با در نظر داشتن اهمیت و تاثیر نیروهای احتیاط و ذخیره درتامین نیروی انسانی مورد نیاز در مواقع بحران به ویژه هنگام جنگ آن هم برای کشور ما که در موقعیت بسیار حساس و مهم در ابعاد ژئوپلتیکی، ژئواستراتژیکی و ژئواکونومیک در منطقه خاورمیانه قرار گرفته و همچنین با توجه به قرار گرفتن ایران در بین دو منبع انرژی عمده جهان در خلیج فارس و دریای مازندران، به موضوع احتیاط پرداخته است. نوع این تحقیق کاربردی، توسعه ای است و روش تحقیق آن، موردی و زمینه ای می باشد. جامعه آماری تحقیق را کلیه فرماندهان، مدیران و کارشناسان نیروهای مسلح و خبرگان لشکری مطلع و یا مرتبط با موضوع تشکیل داده اند. در مبانی نظری، نظریات برنامه ریزی راهبردی منابع انسانی، تاریخچه نیروهای احتیاط و ذخیره در کشور، چالش های فرهنگی، اجتماعی، ضرورت های هوشیاری و معافیت های اثرگذار مورد بررسی قرار گرفته است.

برای پرداختن به مسئله مسئولیت بین المللی دولتها و مخاصمات مسلحانه بین الملل در قبال اعمال ارتکابی نیروهای مسلح باید ابتدا به کوشش های صورت گرفته در جهت تدوین حقوق جنگ پرداخت. زیرا مسئولیت بین المللی دولت در قبال نیروهای مسلح وقتی آشکار میگردد که دیدگاه صحیحی از حقوق جنگ و مخاصمات مسلحانه داشته و بدانیم درچه صورتی اعمال نیروهای مسلح مجرمانه ومخالف اصول قراردادی وعرفی جنگ قلمداد می شود. اجرای حقوق بین الملل بشردوستانه تا مدتها مبتنی برتفکیک میان مخاصمات مسلحانه بین المللی وداخلی بود. در واقع این تفکیک از آنجا بسیار مهم واساسی بود که حقوق بشردوستانه فقط در مخاصمات بین المللی بطور کامل به اجرا در میاید. در حالیکه در مخاصمه داخلی جز مقرراتی معدود از آن محل اجرا نمیابد. منظوراز این شکل ازمخاصمات، درگیریهای مسلحانه ایست که درداخل سرزمین یک دولت رخ داده ونیروهای مسلح یک دولت دیگردرعملیات نظامی شرکت نداشته باشند که در این راستا در این مقاله به توضیح و بررسی موضوع خواهیم پرداخت.

مدیریت دانش موضوعی است که در آن سازمان به­صورت آگاهانه دانش خود را در قالب منابع، اسناد و مهارت­های انسانی جمع­آوری و سازماندهی می­کند، سپس آن­ها را به اشتراک گذاشته و مورد تجزیه وتحلیل قرار می­دهد. مدیریت دانش به پشتیبانی و ارتقاء فرایندهای سازمانی: ایجاد، ذخیره، بازیابی و اشتراک دانش در سازمان اشاره دارد مدیریت دانش درواقع رشته­ای است که در آن فرایند ایجاد، کدگذاری و اشتراک دانش انجام و برای افزایش نوآوری مورداستفاده قرار می­گیرد بوکویتز و ویلیامز، فرایندهای مدیریت دانش را به دو بخش تقسیم­بندی کرده­اند. «فرایند تاکتیکی» شامل به دست آوردن دانش موردنیاز برای فعالیت­ها، به­کارگیری دانش در ایجاد ارزش، یادگیری، مبادله و تسهیم دانش موجود است. «فرایند راهبردی» به دست آوردن ارزش از فرایند تاکتیکی درجایی است که راهبرد سازمان در جهت رسیدن به اهداف سازمانی مورداستفاده قرار بگیرد. عواملی که می­توانند به فرایندهای یادشده کمک کنند، تحت عنوان تواناساز شناخته می­شوند. موفقیت مدیریت دانش، مستلزم وجود ابزار­هایی است که به­عنوان تواناساز شناخته می­شوند و عبارت اند از مشخصه­ها یا متغیرهایی که اگر درست مدیریت شوند، می­توانند اثر قابل ملاحظه ای را بر بهبود وضعیت رقابتی سازمان داشته باشند. هرچند این عوامل بیشتر به تواناساز معروف هستند؛ لیکن تعابیر دیگری همچون زیرساخت، شروط لازم، زمینه، ابزار، عوامل و. . . برای توصیف آن­ها به­کار می­رود.  مدیریت دانش با کمک تواناسازها؛ سرمایه­های انسانی را به دارایی­های فکری تبدیل و راه­های متفاوتی برای تسخیر، ثبت، ذخیره و توزیع دانش در سازمان ارائه می­کند. تواناسازها با ایجاد زیرساخت­های لازم اجازه می­دهند، دانش سازمانی به طور هم­زمان و نظام­مند رشد کند. آن­ها نه فقط به تولید دانش در سازمان کمک می­کنند؛ بلکه انگیزه اعضای گروه، برای به اشتراک گذاشتن دانش هستند. نظر به این که عوامل موردبحث، منجر به افزایش احتمال موفقیت اجرای برنامه­های مدیریت دانش می­شوند؛ این مهم است که سازمان­ها، آگاهی کاملی از زیرساخت­های لازم برای انجام این اقدام داشته باشند. این عوامل در صورت عدم وجود در سازمان، باید ایجاد گردند و در صورت وجود، بهتر است توسعه یابند. ازآنجاکه دانش در اداره جنگ­های نوپدید، نقش اساسی را ایفاء می­کند، سازمان­های نظامی باید روند دانش­بنیان شدن را در حوزه­های مأموریتی خود سرعت بخشیده و آن را به کارگیرند. ادبیات مرتبط قابل دسترس نشان می­دهد هرچند بررسی­های متنوعی در مورد مدیریت دانش انجام شده است، ولی مطالعه­ای که به طور مشخص دربرگیرنده تمام ابعاد و مؤلفه های مرتبط با تواناسازهای مدیریت دانش در نیروهای مسلح باشد، صورت نگرفته است. تحقیق حاضر تلاش دارد تا با نگاهی جامع به محدودیت­های تحقیقاتی در این حوزه فائق آید. ازاین رو مسئله اصلی پژوهش، در ابتدا " شناسایی عوامل مرتبط با تواناسازهای مدیریت دانش" و سپس " اولویت­بندی آن­ها" می­باشد.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام نوروزی سال 1388 با توجه به رشد بی رویه مصرف و اسراف قابل توجهی که در منابع ملی اتفاق می افتد، آن سال را سال «اصلاح الگوی مصرف» نام گذاری فرمودند. با توجه به این نام گذاری این انتظار بوده و هست که اقدامات گسترده ای در جهت استفاده و مصرف بهینه از منابع، امکانات، تسلیحات و تجهیزات موجود در نیروهای مسلح انجام پذیرد. در مقاله حاضر، ابتدا مروری بر اصلاح الگوی مصرف از نگاه فرهنگ و آموزه های دینی داشته و سپس مبانی اصلاح الگوی مصرف را بیان نموده و پس از آن به زمینه های اصلاح الگوی مصرف در نیروهای مسلح و نقش فرماندهان و مدیران و کارکنان در اصلاح الگوی مصرف پرداخته می شود. بیان مصادیق اسراف و هدر دادن منابع و ارایه راهکارهای کلی و موردی برای اصلاح الگوی مصرف در ادامه مقاله آمده است. گفتنی است که این مقاله برگرفته از مجموعه مقاله های ارایه شده در همایش «اصلاح الگوی مصرف و نیروهای مسلح» است که در 10/12/1388 توسط مرکز تحقیقات مهندسی سیستم ها، با همکاری گروه مهندسی صنایع دانشکده و پژوهشکده فنی و مهندسی دانشگاه جامع امام حسین (ع) برگزار گردیده است. نگارنده که دبیر همایش مزبور بود با انجام تغییرها و اصلاح هایی در آنها و بازتنظیم متن مقاله های مزبور این مقاله را تدوین و ارایه نموده است.